Historia Elephanty

Gharapuri przed Elephantą

Zanim stała się Elephantą, wyspa nosiła nazwę Gharapuri, która według Wikipedii oznacza miasto grot. Archaeological Survey of India odnotowuje, że starożytna nazwa Puri pojawia się w inskrypcji z Aihole Pulakesina II, i wymienia dynastie władające wyspą, od Konkan Mauryów po muzułmańskich władców Ahmedabadu, a następnie Portugalczyków, Marathów i Brytyjczyków. Wyspa to niewielkie miejsce z długim łańcuchem władców, a groty są zabytkami, które przetrwały z tej długiej historii.

Kto wyrzeźbił groty

Archaeological Survey of India datuje wykucie siedmiu grot na roughly VI i VII wiek. Wikipedia podaje szerszy zakres między V a IX wiekiem, przy czym wielu uczonych uważa, że prace ukończono około 550 roku n.e., i przypisuje świątynie królowi Kalachuri Krysznaradży. Opisuje starszą teorię łączącą je z Rasztrakutami jako zdyskredytowaną. Hinduskie groty skupiają się na zachodnim wzgórzu, a kopce stup buddyjskich na wschodnim wzgórzu są jeszcze starsze, około II wieku p.n.e.

Jak wyspa zyskała swoją nazwę

Portugalczycy nazwali wyspę Elefante od posągu słonia, który tam znaleźli, a nazwa przekształciła się w Elephanta. Wikipedia podaje, że Sułtanat Gudżaratu odstąpił wyspę Portugalczykom w 1534 roku, że Grotę 6 przekształcono w kościół, a wyspa przeszła w ręce Brytyjczyków w 1661 roku. Sam słoń nie znajduje się już na wyspie.

Co stało się z posągiem

Według Wikipedii kamienny słoń został uszkodzony podczas próby przewiezienia go do Anglii w 1864 roku. Jego ponownie złożone fragmenty stoją dziś w Jijamata Udyaan, ogrodzie w Mumbaju, który Archaeological Survey of India również wskazuje jako miejsce przechowywania posągu. Historia ta pokazuje, jak najsłynniejszy obiekt wyspy został od niej oddzielony. Dzisiejsi zwiedzający przybywają tu dla jaskiń, nie dla zwierzęcia, które nadało wyspie jej europejską nazwę.

Zniszczenia jaskiń

Zanim Portugalczycy odstąpili wyspę w 1661 roku, według Wikipedii jaskinie doznały znacznych zniszczeń. Źródła podają różne wersje: jeden z autorów wiąże zniszczenia z profanacją za czasów sułtanatu oraz z portugalskimi władzami, inni wskazują na portugalskich żołnierzy używających jaskiń jako strzelnicy. Ponieważ źródła się różnią, ostrożne stwierdzenie brzmi, że rzeźby zostały uszkodzone w ciągu stuleci, gdy wyspa wielokrotnie zmieniała właścicieli, i nie każdą figurę można przypisać jednemu wydarzeniu.

Ratowanie stanowiska

Według Wikipedii najwcześniejsze działania konserwatorskie podjęto w 1909 roku, gdy jaskinie znalazły się pod zarządem Indian Archaeological Department, a rząd Indii odrestaurował główną jaskinię pod koniec lat 70. XX wieku i przywrócił filary w pozostałych jaskiniach. UNESCO wpisało Elephanta na listę światowego dziedzictwa w 1987 roku. Obecnie utrzymaniem i zarządzaniem zajmuje się Archaeological Survey of India. W 2023 roku, jak podaje Wikipedia, CyArk i partnerzy udokumentowali Jaskinię 1 za pomocą 197 skanów laserowych i ponad 6500 fotografii.

Dla kogo to nie jest

Kto liczy na jedną klarowną opowieść o tym, kto zniszczył jaskinie, nie znajdzie jej tutaj, ponieważ źródła się różnią, a ten przewodnik nie rozstrzyga między nimi. Jeśli szukasz pewnej chronologii, datowanie przez Archaeological Survey of India na VI i VII wiek jest najbezpieczniejszą kotwicą. Jeśli interesuje Cię sama rzeźba, przewodnik po Wielkiej Jaskini prowadzi przez kolejne panele.

Czytaj dalej: Rzeźby Wielkiej Groty